ไม่รู้ว่าใครเป็นแบบเราบ้างหรือเปล่า?  ทุกครั้งที่เราคิดจะเขียนข้อความลงในบล๊อค เรามักคิดหาวิธีที่จะเล่าเรื่องนั้นให้เป็นไปความจริงในทุกๆข้อมูลต่างๆ 

แต่ในขณะเดียวกันเราเองก็จะระวังอย่างมากที่จะปิดบังเรื่องราวที่เป็นส่วนตัว

เราคิดว่านั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เอนทรี่ของเราในบางครั้งอ่านไม่รู้เรื่องหรือน้อยคนนักที่จะเข้าใจ

โดยปกติแล้วเราเองจะเขียนบันทึกเรื่องราวลงสมุดไดอารี่เป็นประจำอยู่แล้ว  มันจึงทำให้ความรู้สึกของการเขียนบล๊อคต่างออกไป  เพราะอย่างน้อยๆเรื่องราวที่เขียนนั้นจะไม่เป็นความลับอีกต่อไปแล้ว

มีเอนทรี่ที่น่าสนใจของหลายๆคนที่เขียนเอาไว้เกี่ยวกับการเขียนบล๊อคว่า 

- - ควรจะเขียนเรื่องราวที่คนอื่นเข้าใจได้ และ เป็นเรื่องที่คนอื่นอยากอ่าน - -

ตามความเป็นจริงแล้วเรานั้นค่อนข้างปนเปไปมาระหว่างความรู้สึกสองอย่างคือ

- เราต้องเขียนเรื่องที่คนอื่นสนใจ  และให้คนอื่นได้ประโยชน์จากเรื่องราวนั้นๆ

หรือว่า...

- เราเขียนอะไรบางอย่างที่เราต้องการจะพูดคุย  กับใครสักคน  ซึ่งเรื่องราวนั้นส่วนตัว อาจไม่มีใครเข้าใจ  เพียงแต่เราต้องการระบายความรู้สึกนั้นออกไปเพียงเท่านั้น

ทุกวันนี้เราก็ยังอัพบล๊อคที่ปนเปไปด้วยเหตุทั้งสองอย่าง 

เป็นสิ่งที่เราสงสัยว่าเราเขียนบล๊อคเพื่ออะไร